Steun ons en help Nederland vooruit

zondag 4 juli 2021

Eigen volk eerst?

(deze column van D66-fractievoorzitter Stephan Neijenhuis is 26 juni jl. gepubliceerd op ededorp.nl in het kader van de “Maraadthon”)

Eigen volk eerst! Toen ik nog een kleine jongen was – vooruit, niet zo heel lang geleden – was dat nog een slogan die voorbehouden was aan extreemrechts. Daar liepen de meeste mensen met een grote boog omheen. Tegenwoordig wordt er van meerdere kanten geknikt als voorstellen met die strekking langskomen. Bijvoorbeeld voorstellen om mensen buiten Ede te weren om naar Ede te verhuizen. De SGP stelde tijdens de Algemene Beschouwingen afgelopen week voor om creatief te bouwen, op zo’n manier dat er minder mensen uit het Westen naar Ede komen. Bedoelden ze misschien een muur? Of de Grebbelinie in ere herstellen, maar dan de andere kant uit? Ik ben nog geen bouwwerken tegengekomen die ervoor zorgen dat mensen uit het Westen niet naar Ede komen. Maar goed, ik ben misschien ook niet zo creatief als de SGP.

Bakfietsen

Enkele maanden geleden zagen we ook al de oproep van een BurgerBelangen-collega aan “bakfietstypes” om in Amsterdam te blijven. Als je het raadslid in kwestie hoort praten over asielzoekers en de emancipatie van transgenders dan vrees ik overigens meer voor de import van het gedachtegoed van grachtengordelpolitici zoals Thierry Baudet naar Ede. Maar goed, bakfietsen zijn blijkbaar het probleem waar de politiek zich op moet richten.

Het zijn afleidingsmanoeuvres voor een serieus onderliggend probleem. Want de woningmarkt zit inderdaad op slot en veel mensen die in Ede willen blijven wonen kunnen geen passend huis vinden in onze regio. Het is dan altijd makkelijk om vanuit wij-zij-denken een groep mensen aan te wijzen als schuldigen in plaats van politieke keuzes. Bijvoorbeeld dat er te weinig is gebouwd en met name voor starters en senioren. Een effectief woonbeleid is moeilijk. De schuld afschuiven een stuk makkelijker. Zie in dezelfde categorie alle vluchtelingen die een verblijfsvergunning hebben gekregen, maar nog steeds in asielzoekerscentra moeten verblijven omdat veel gemeenten hen geen voorrang meer willen geven op een sociale huurwoning. Over een paar jaar zullen we ons afvragen waarom de integratie van deze mensen zo moeizaam verloopt en ze weinig binding hebben met de samenleving.

Heilloze route

Los van deze afleidingsmanoeuvres is het ook een heilloze route om de oplossing van de Edese wooncrisis in de Randstad te zoeken. Veel maatregelen om mensen van buiten te weren mogen niet eens. En die paar mogelijkheden die een gemeente wel heeft om het “eigen volk eerst” te laten gaan, werken slecht als je een paar stappen vooruit denkt. Stel je voor dat alle gemeenten het hek zouden optrekken voor mensen van buiten. Dan krijgen we een situatie waar iedereen veroordeeld is om in dezelfde gemeente te blijven wonen, ook als je bijvoorbeeld een relatie krijgt met iemand die in Friesland woont. Jammer dan. Of het idee dat ook wel eens geopperd wordt om dan maar minder te gaan bouwen. De logische conclusie is natuurlijk dat er dan nóg minder woningen overblijven voor mensen uit Ede.

Taart vergroten

Daarom pleit D66 voor een beter woningbeleid, waar scherpe doch effectieve keuzes gemaakt worden zodat meer mensen een huis kunnen huren of kopen. Bijvoorbeeld door in Ede (dorp) meer te verdichten en meer hoogbouw toe te staan. Met bedrijventerreinen naar de randen spelen we ruimte vrij voor meer woningen. Met meer levensloopbestendige woningen in woon-/zorgcombinaties kunnen ouderen verantwoord langer thuis blijven wonen én geven zij een éénsgezinswoning door aan een gezin. Natuurlijk, ook deze ideeën zijn niet zaligmakend en betekenen niet dat de wooncrisis in Ede op slag weggetoverd is. Dit zijn echter wel de oplossingsrichtingen waardoor we daadwerkelijk de taart vergroten in plaats van ruzie te blijven maken wie het laatste stuk mag hebben.